Belasting op woning voor niet-residenten in Spanje
Belastingen voor niet-residenten met een woning in Spanje
Het bezit van een tweede woning in Spanje brengt verschillende fiscale verplichtingen met zich mee, ook wanneer u gewoonlijk in een ander land woont, de woning alleen tijdens uw vakantie gebruikt of haar zelfs het hele jaar leeg laat staan.
Deze verplichtingen gelden niet alleen voor buitenlanders. Ook een Spaanse staatsburger die fiscaal inwoner is van een ander land kan in Spanje als niet-resident worden belast voor een woning die zich op Spaans grondgebied bevindt.
Voor fiscale doeleinden is daarom niet zozeer de nationaliteit van de eigenaar van belang, maar vooral waar hij of zij fiscaal inwoner is.
In dit artikel leggen wij op eenvoudige wijze de belangrijkste belastingen uit die van toepassing kunnen zijn op iemand die geen fiscaal inwoner van Spanje is, ongeacht of deze persoon Spaans of buitenlands is en een tweede woning in Spanje bezit.
Wij leggen ook de verschillen uit naargelang u fiscaal inwoner bent van een land van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte, of van een land daarbuiten.
Belangrijk: wij zijn geen fiscalisten of belastingadviseurs. Dit artikel is uitsluitend bedoeld als een informatieve en beknopte samenvatting van de belangrijkste geldende fiscale verplichtingen. Elke persoonlijke situatie kan anders zijn. Wij raden u daarom aan een belastingadviseur te raadplegen voordat u een aangifte indient of een fiscale beslissing neemt.
1. IBI: een belasting die iedere eigenaar betaalt
Iedere eigenaar van een woning in Spanje moet rekening houden met de Impuesto sobre Bienes Inmuebles, beter bekend als IBI.
Dit is een gemeentelijke onroerendgoedbelasting die verschuldigd is omdat u eigenaar bent van de woning, ongeacht of u er zelf woont, haar slechts enkele weken gebruikt, leeg laat staan of verhuurt.
Het bedrag hangt voornamelijk af van de kadastrale waarde van de woning en van het tarief dat door iedere gemeente wordt vastgesteld. Daardoor kan het bedrag per gemeente verschillen.
Normaal gesproken stuurt de gemeente zelf de betreffende aanslag en kan de eigenaar deze rechtstreeks betalen of via automatische incasso vanaf een bankrekening laten afschrijven.
In bepaalde gemeenten kunnen bovendien toeslagen bestaan voor woningen die wettelijk als permanent leegstaand worden beschouwd.
Dit betekent niet dat iedere tweede woning die gedurende een deel van het jaar leegstaat automatisch als permanent leegstaand wordt beschouwd.
Formulier of betaalwijze: er bestaat hiervoor geen formulier van de Spaanse belastingdienst. De IBI wordt betaald via de aanslag die door de betreffende gemeente wordt uitgegeven.
2. Gemeentelijke heffingen en afvalstoffenheffing
Naast de IBI kunnen andere gemeentelijke heffingen of kosten met betrekking tot de woning bestaan.
Een van de meest voorkomende betreft de inzameling, het vervoer en de verwerking van afval.
De landelijke regelgeving verplicht lokale overheden een specifieke heffing of bijdrage vast te stellen die de kosten van afvalbeheer weerspiegelt. De berekening, eventuele verminderingen en wie de heffing moet betalen, worden echter bepaald door de verordening van iedere gemeente.
Er bestaat daarom geen enkel vast bedrag voor heel Spanje.
Deze heffingen kunnen zowel gelden voor woningen die door de eigenaar zelf worden gebruikt als voor verhuurde woningen of vakantiewoningen.
Formulier of betaalwijze: er bestaat geen algemeen formulier van de Spaanse belastingdienst. De betaling gebeurt volgens de procedure die door iedere gemeente wordt vastgesteld.
3. Als u de woning niet verhuurt
Dit is een van de belastingen die veel niet-residente eigenaren het meest verrast.
Als u geen fiscaal inwoner van Spanje bent en in Spanje een woning bezit voor eigen gebruik, voor vakanties of die u eenvoudigweg leeg laat staan, kunt u Impuesto sobre la Renta de No Residentes (IRNR) moeten betalen.
Hoewel u met deze woning geen werkelijke inkomsten hebt ontvangen, beschouwt de Spaanse belastingdienst dat er sprake kan zijn van zogenaamde toegerekende inkomsten uit onroerend goed.
Met andere woorden: het bezit van een tweede woning in Spanje kan een fiscale verplichting opleveren, ook wanneer u geen huurinkomsten ontvangt.
De toegerekende inkomsten worden berekend door een percentage toe te passen op de kadastrale waarde van de woning.
In het algemeen wordt 1,1% van de kadastrale waarde toegepast wanneer wordt voldaan aan de in de regelgeving vastgestelde voorwaarden met betrekking tot herziening, wijziging of vaststelling van de kadastrale waarde via een collectieve waarderingsprocedure binnen de wettelijk bepaalde periode.
In de overige gevallen wordt in het algemeen 2% toegepast.
Op het aldus berekende bedrag wordt vervolgens het toepasselijke IRNR-tarief toegepast.
Momenteel bedraagt het algemene tarief:
19% voor fiscale inwoners van landen van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen en Liechtenstein.
24% voor de overige belastingplichtigen.
Het paspoort van de eigenaar is dus niet doorslaggevend; de fiscale woonplaats is dat wel.
Een Spaanse staatsburger die bijvoorbeeld fiscaal inwoner is van Duitsland kan onder het regime vallen dat geldt voor fiscale inwoners van de Europese Unie.
Een Spaanse staatsburger die fiscaal inwoner is van het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten valt daarentegen in het algemeen onder het regime voor de overige belastingplichtigen.
Benodigd formulier: Modelo 210 voor de inkomstenbelasting van niet-residenten.
4. Wat gebeurt er als u de woning zelf gebruikt?
Het persoonlijk gebruiken van de woning tijdens uw vakantie neemt de hierboven beschreven verplichting niet weg.
Als u een tweede woning in Spanje bezit en bijvoorbeeld vier weken per jaar naar Spanje komt, blijft de woning gedurende de perioden waarin deze niet is verhuurd tot uw beschikking.
Er kan daarom sprake zijn van toegerekende inkomsten uit onroerend goed.
Hetzelfde geldt wanneer u gedurende het hele jaar niet naar Spanje komt en de woning leeg blijft staan.
Voor de IRNR kunnen zowel een woning voor eigen gebruik als een leegstaande stedelijke woning toegerekende inkomsten genereren.
Het is daarom belangrijk te begrijpen dat het niet verhuren van een woning niet betekent dat er geen inkomstenbelastingverplichting met betrekking tot die woning bestaat.
Benodigd formulier: Modelo 210.
5. Wat gebeurt er als u de woning verhuurt?
Wanneer een niet-residente eigenaar inkomsten ontvangt uit de verhuur van een woning in Spanje, moeten deze inkomsten in Spanje worden belast via de inkomstenbelasting voor niet-residenten.
Hier bestaat een belangrijk verschil afhankelijk van de fiscale woonplaats van de eigenaar.
Eigenaren die fiscaal inwoner zijn van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen en Liechtenstein kunnen, mits zij aan de toepasselijke voorwaarden voldoen, bepaalde kosten aftrekken die rechtstreeks verband houden met de ontvangen huurinkomsten.
Onder andere moet het rechtstreekse verband tussen deze kosten en de in Spanje verkregen inkomsten kunnen worden aangetoond.
Het algemene toepasselijke belastingtarief bedraagt 19%.
Voor eigenaren die fiscaal inwoner zijn van andere landen gelden in het algemeen andere regels: het algemene tarief bedraagt 24% en hetzelfde stelsel voor kostenaftrek is niet van toepassing.
Daardoor kunnen twee eigenaren die exact hetzelfde bedrag ontvangen voor de verhuur van vergelijkbare woningen uiteindelijk verschillende belastingbedragen betalen, afhankelijk van hun fiscale woonplaats.
Benodigd formulier: Modelo 210.
6. Verhuur voor lange duur
Als u geen fiscaal inwoner van Spanje bent en uw woning verhuurt aan iemand die deze als hoofdverblijf gebruikt, moeten de ontvangen inkomsten eveneens via de IRNR worden aangegeven.
Het is belangrijk de fiscale voordelen die binnen de Spaanse inkomstenbelasting IRPF voor fiscale inwoners van Spanje kunnen bestaan niet te verwarren met de regels voor eigenaren die onder de IRNR vallen.
De verminderingen die binnen de IRPF gelden voor bepaalde verhuursituaties waarbij de woning als hoofdverblijf wordt gebruikt, mogen niet automatisch worden beschouwd als van toepassing op een niet-residente eigenaar. De IRNR-regelgeving en de administratieve interpretatie sluiten deze verminderingen uit voor niet-residente belastingplichtigen.
Zoals hierboven uitgelegd, kunnen bepaalde fiscale inwoners van de EU/EER wel bepaalde kosten die rechtstreeks verband houden met de huurinkomsten aftrekken, mits aan de toepasselijke voorwaarden wordt voldaan.
Wat de btw betreft, is de verhuur van een woning die uitsluitend als woonruimte wordt gebruikt in het algemeen vrijgesteld van btw.
Dit betekent dat de eigenaar bij een normale verhuur voor bewoning geen btw toevoegt aan de maandelijkse huur die de huurder betaalt.
Benodigd formulier voor de huurinkomsten: Modelo 210. Bij een gewone woningverhuur die van btw is vrijgesteld, hoeft uitsluitend vanwege deze verhuur geen btw-aangifte te worden ingediend.
7. Tijdelijke verhuur of seizoensverhuur
Wanneer de woning gedurende enkele maanden wordt verhuurd, bijvoorbeeld aan iemand die voor werk, studie of een tijdelijk verblijf naar Spanje komt, moeten de ontvangen inkomsten eveneens worden aangegeven.
Voor de niet-residente eigenaar blijven deze inkomsten onderworpen aan de inkomstenbelasting voor niet-residenten.
De inkomsten die worden ontvangen tijdens de periode waarin de woning is verhuurd, worden dus via de IRNR belast.
Als de woning tijdens een ander deel van het jaar opnieuw ter beschikking staat van de eigenaar, kunnen voor die dagen bovendien toegerekende inkomsten uit onroerend goed ontstaan.
Het is daarom heel goed mogelijk dat dezelfde woning binnen één jaar twee soorten belastbare inkomsten oplevert:
Werkelijke huurinkomsten gedurende de verhuurde perioden en toegerekende inkomsten tijdens de perioden waarin de woning ter beschikking van de eigenaar staat.
Wat de btw betreft, kan de verhuur van btw zijn vrijgesteld wanneer de woning uitsluitend als woonruimte wordt gebruikt en geen diensten worden aangeboden die kenmerkend zijn voor de hotelsector. De concrete situatie moet worden beoordeeld aan de hand van het contract en het werkelijke gebruik van de woning.
Benodigd formulier: Modelo 210. Wanneer de verhuur van btw is vrijgesteld, wordt uitsluitend vanwege deze verhuur geen btw-aangifte ingediend.
8. Toeristische verhuur of vakantieverhuur
Wanneer u uw woning per dag of per week aan toeristen verhuurt, moet u de ontvangen inkomsten eveneens aangeven.
Voor een niet-residente eigenaar worden deze inkomsten in het algemeen belast via de inkomstenbelasting voor niet-residenten.
De verschillen afhankelijk van de fiscale woonplaats van de eigenaar blijven bestaan:
19% voor fiscale inwoners van de Europese Unie, IJsland, Noorwegen en Liechtenstein.
24% voor de overige belastingplichtigen.
Bij toeristische verhuur moet echter nog met een ander onderwerp rekening worden gehouden: de btw.
Wanneer u de woning alleen ter beschikking stelt van gasten en geen diensten aanbiedt die kenmerkend zijn voor de hotelsector, is de toeristische verhuur in het algemeen vrijgesteld van btw.
De Spaanse belastingdienst verduidelijkt bijvoorbeeld dat schoonmaak uitsluitend vóór aankomst en na vertrek van de gast, het verschonen van beddengoed bij aankomst en vertrek en het uitvoeren van reparaties en onderhoud aan de woning op zichzelf niet worden beschouwd als diensten die kenmerkend zijn voor de hotelsector.
De situatie verandert wanneer tijdens het verblijf hoteldiensten worden aangeboden, zoals periodieke schoonmaak van de accommodatie, periodieke vervanging van beddengoed en handdoeken, receptie en voortdurende gastenservice of andere vergelijkbare diensten.
In dergelijke gevallen kan de accommodatie onderworpen zijn aan btw tegen het verlaagde tarief van 10%.
Naast de fiscale verplichtingen moet de eigenaar ook de regels voor toeristische verhuur van de autonome regio en de gemeente waar de woning zich bevindt controleren, omdat vergunningen, registraties, administratieve vereisten en, afhankelijk van de locatie, toeristenbelastingen of andere heffingen kunnen gelden.
Benodigd formulier: Modelo 210 om de huurinkomsten aan te geven. Wanneer daarnaast btw moet worden berekend omdat hoteldiensten worden aangeboden, wordt de btw aangegeven via Modelo 303.
9. Wat gebeurt er als de woning slechts een deel van het jaar wordt verhuurd?
Dit is waarschijnlijk een van de meest voorkomende situaties bij eigenaren van tweede woningen in Spanje.
Stel dat u de woning in de winter zelf gebruikt, haar in juli en augustus verhuurt en haar gedurende de rest van het jaar voor eigen gebruik beschikbaar houdt.
Fiscaal hoeft u niet te kiezen tussen het aangeven van huurinkomsten of toegerekende inkomsten.
U moet rekening houden met beide situaties.
Voor de dagen waarop de woning wordt verhuurd, moeten de daadwerkelijk ontvangen huurinkomsten worden aangegeven.
Voor de overige dagen waarop de woning opnieuw ter beschikking van de eigenaar staat, kunnen toegerekende inkomsten uit onroerend goed moeten worden aangegeven.
Als een woning bijvoorbeeld 90 dagen is verhuurd en gedurende de overige 275 dagen van het jaar ter beschikking van de eigenaar staat, wordt de belasting berekend met inachtneming van beide perioden.
De Spaanse belastingdienst heeft in het nieuwe Modelo 210 specifiek velden opgenomen waarin het aantal dagen kan worden vermeld waarop de woning is verhuurd of ter beschikking van de eigenaar stond.
Benodigd formulier: Modelo 210, zowel voor de aangifte van de huurinkomsten als voor de aangifte van de toegerekende inkomsten over de periode waarin de woning ter beschikking van de eigenaar stond.
10. Modelo 210 en de nieuwe termijnen vanaf 2026
Modelo 210 is daarom het belangrijkste belastingformulier dat een niet-residente eigenaar met een woning in Spanje moet kennen.
In juni 2026 zijn bepaalde indieningstermijnen gewijzigd.
Voor de toegerekende inkomsten uit onroerend goed over het jaar 2026 loopt de indieningstermijn van 1 april tot en met 31 december 2027.
Dit geldt bijvoorbeeld voor een eigenaar die de woning in 2026 leeg heeft laten staan of zelf heeft gebruikt.
Voor de huurinkomsten die in 2026 zijn verkregen, geldt wanneer wordt gekozen om de inkomsten jaarlijks te groeperen als nieuwe termijn voor aangifte en betaling de eerste 20 kalenderdagen van april 2027.
Voor bepaalde huurinkomsten uit 2026 die afzonderlijk worden aangegeven, bestaan overgangsregels. Daarom is het raadzaam vóór het indienen de specifieke termijn te controleren.
Benodigd formulier: Modelo 210.
11. Samenvatting volgens het gebruik van de woning
Als u de woning leeg laat staan, moet u rekening houden met IBI, de toepasselijke gemeentelijke heffingen en doorgaans IRNR over toegerekende inkomsten uit onroerend goed.
Als u de woning voor uw vakanties gebruikt, is de situatie vergelijkbaar: IBI, gemeentelijke heffingen en IRNR over toegerekende inkomsten.
Als u de woning voor lange duur als woonruimte verhuurt, moet u IBI en de toepasselijke heffingen betalen en de huurinkomsten via IRNR aangeven.
Als u de woning tijdelijk verhuurt, betaalt u belasting over de inkomsten die tijdens de verhuurperiode zijn ontvangen en kunnen er toegerekende inkomsten ontstaan voor de dagen waarop de woning opnieuw ter beschikking van u staat.
Als u de woning toeristisch of als vakantiewoning verhuurt, moet u de inkomsten via IRNR aangeven en daarnaast controleren of de verhuur is vrijgesteld van btw of dat vanwege de aangeboden diensten btw moet worden berekend.
In al deze situaties is het essentieel te kijken naar de manier waarop de woning gedurende elke periode van het jaar daadwerkelijk is gebruikt.
12. De fiscale woonplaats is belangrijk, niet de nationaliteit
De fiscale verplichtingen die in dit artikel worden beschreven gelden niet alleen voor buitenlanders die een woning in Spanje bezitten.
Ze kunnen ook gelden voor Spaanse staatsburgers die hun fiscale woonplaats naar een ander land hebben verplaatst en een tweede woning in Spanje behouden.
Een Spaanse staatsburger die bijvoorbeeld fiscaal inwoner is van Duitsland en een woning in Spanje bezit, kan hier als niet-resident worden belast.
Een Franse staatsburger die fiscaal inwoner van Frankrijk is, kan zich in een vergelijkbare situatie bevinden.
Ook een Spaanse staatsburger die fiscaal inwoner is van het Verenigd Koninkrijk kan in Spanje als niet-resident worden belast, hoewel hij of zij de Spaanse nationaliteit behoudt.
Begrippen als “Europese eigenaar” of “niet-Europese eigenaar” kunnen daarom verwarrend zijn.
Fiscaal is het veel nauwkeuriger om te spreken over fiscale woonplaats.
13. Wanneer kan de Spaanse belastingdienst u als fiscaal inwoner van Spanje beschouwen?
Alles wat hierboven is uitgelegd, berust op één fundamentele voorwaarde: dat u daadwerkelijk geen fiscaal inwoner van Spanje bent.
De fiscale woonplaats wordt niet uitsluitend bepaald door uw nationaliteit, het bezit van een woning in Spanje of uw inschrijving bij een Spaanse gemeente.
In het algemeen kan iemand als fiscaal inwoner van Spanje worden beschouwd wanneer hij of zij gedurende het kalenderjaar meer dan 183 dagen op Spaans grondgebied verblijft.
Daarnaast bestaan andere criteria, waaronder de vraag of het belangrijkste centrum of de basis van de activiteiten of economische belangen van de persoon zich in Spanje bevindt.
Wanneer twee landen dezelfde persoon als fiscaal inwoner beschouwen, kan het bovendien noodzakelijk zijn het dubbelbelastingverdrag tussen beide landen te raadplegen.
Wie lange perioden in Spanje doorbrengt, moet daarom niet automatisch aannemen dat hij of zij fiscaal niet-resident blijft.
14. Wat gebeurt er als u fiscaal inwoner van Spanje wordt?
Wanneer u fiscaal inwoner van Spanje wordt, verandert uw fiscale situatie.
In dat geval kunt u onder de Spaanse inkomstenbelasting voor natuurlijke personen (IRPF) vallen en zijn precies dezelfde regels die in dit artikel voor niet-residente eigenaren zijn beschreven niet langer van toepassing.
Het is daarom essentieel om de fiscale woonplaats van de eigenaar correct vast te stellen voordat de belastingen met betrekking tot de woning worden berekend.
Een tweede woning kan belastingen veroorzaken, zelfs als zij niet wordt verhuurd
Dit is waarschijnlijk het belangrijkste punt dat iedere niet-residente eigenaar moet begrijpen:
Een woning niet verhuren betekent niet noodzakelijk dat u in Spanje geen belasting hoeft te betalen.
Een tweede woning kan IBI, gemeentelijke heffingen en IRNR met zich meebrengen, zelfs wanneer zij het hele jaar leegstaat of alleen tijdens vakanties wordt gebruikt.
Wanneer de woning wordt verhuurd, moeten bovendien de ontvangen inkomsten worden aangegeven.
En wanneer de woning voor toeristische verhuur wordt gebruikt, moet ook worden onderzocht of de aangeboden diensten ertoe leiden dat de accommodatie wel of niet aan btw is onderworpen.
In de praktijk is Modelo 210 voor een niet-residente eigenaar van een tweede woning het belastingformulier dat het vaakst zal terugkomen.
Voordat u besluit een woning uitsluitend voor eigen gebruik te houden, haar het hele jaar te verhuren, slechts enkele maanden te verhuren of voor toeristische verhuur te gebruiken, is het daarom verstandig de fiscale verplichtingen van iedere mogelijkheid te kennen.
Officiële bronnen
Voor dit artikel is hoofdzakelijk gebruikgemaakt van officiële informatie van de Spaanse belastingdienst Agencia Estatal de Administración Tributaria (AEAT) over de inkomstenbelasting voor niet-residenten, toegerekende inkomsten uit onroerend goed, woningverhuur, Modelo 210 en btw die van toepassing is op woningen en toeristische accommodaties.
Ook is de regelgeving geraadpleegd die is gepubliceerd in het Spaanse Staatsblad Boletín Oficial del Estado (BOE), waaronder de regelgeving over IRNR en de in 2026 ingevoerde wijziging van Modelo 210, evenals de afvalwetgeving en officiële informatie over IBI.
Belangrijke mededeling: wij zijn geen fiscalisten of belastingadviseurs. Dit artikel is uitsluitend bedoeld als een eenvoudige en beknopte samenvatting van de belangrijkste fiscale verplichtingen met betrekking tot een woning in Spanje waarvan de eigenaar geen fiscaal inwoner van Spanje is. De regelgeving kan veranderen en iedere persoonlijke situatie kan bijzonderheden bevatten. Wij adviseren u daarom altijd een gekwalificeerde belastingadviseur te raadplegen.
Informatie gecontroleerd op 19 september 2026.
